تصمیم گرفتم آرام باشم.
تصمیم گرفتم کارهایم را آرام و از روی صبر و حوصله انجام دهم.
آرام حرف بزنم.
آرام آشپزی کنم.
آرام بنویسم.
آرام نماز بخوانم.
حتی آرام اکسپلورگردی کنم.
آرام قدم بزنم.
آرام رانندگی کنم.
آرام غذایم را بجوم.
آرام نفس بکشم.
آرام آب بنوشم.
حتی آرام به حرف کسی گوش دهم.
آرام موهایم را شانه بزنم.
صبح آرام از تخت خواب بلند شوم.
آرام تلویزیون تماشا کنم.
ویس‌ها را نیز با آرامش و بدون زدن گزینه 2X گوش دهم.
آرام ظرف‌ها را در کابینت بگذارم.
آرام در یخچال و ماشین را ببندم.
وسایلم را آرام روی میز بگذارم.
این آرام بودن شاید بتواند من را در این برهه شلوغ، شدید و خشن زندگی کمی آرام کند. شاید بتواند افکار مزاحمم را از بین ببرد. و شاید بتواند به ذهنم، قلبم و تمام سلول‌های بدنم اجازه نفس کشیدن دهد.
و بله. من تصمیم گرفتم آرام باشم.